تغیر مسیر یافته از - اثل (قاموس‌قرآن)
زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

اثل (مفردات‌قرآن)





اثل از اصطلاحات قرآنی به معنای درخت گز است که در بیشه می‌روید. این اصطلاح در آیه ۱۶ سوره سبأ آمده است.


۱ - مفهوم‌شناسی



«ذَواتَیْ اُکُلٍ خَمْطٍ وَ اَثْلٍ‌» اثل بمعنی درخت گز است در برهان قاطع ذیل اَثْل می‌نویسد: نوعی از درخت گز را گویند و در ذیل گز گوید: گز درختی است که بیشتر در کناره‌های آب و رودخانه روید و آن را بعربی طرفاء گویند.
[۲] خلف تبریزی، محمدحسین، برهان قاطع، ج۱، ص۸۸.
در کتب لغت عرب گفته‌اند اثل درخت طرفاء و یا نوعی از آن است. در مجمع البحرین هست: «اِنَّ مِنْبَرَ النَّبِیِّ کَانَ مِنْ‌ اَثْلِ‌ الْغَابَةِ؛ منبر رسول خدا (صلّی‌اللَّه‌علیه‌و‌آله) از درخت گز بیشه بود.»
در نهایه گفته: الغابه غیضه‌ای بود در ۹ میلی مدینه. غیضه محلی است که آبش فرو رفته و در آن‌ درخت روئیده باشد (بیشه) معنی آیه در «خمط» دیده شود.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ سبا/سوره۳۴، آیه۱۶.    
۲. ↑ خلف تبریزی، محمدحسین، برهان قاطع، ج۱، ص۸۸.
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۶.    
۴. ↑ ابن اثیر، مجدالدین، النهایة فی غریب الحدیث والأثر، ج۱، ص۲۳.    
۵. ↑ قرشی بنابی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۳۰۷.    


۳ - منبع



• قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «اثل»، ج۱، ص۲۳-۲۴.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.